Σχεδιασμός & Υλικότητα

Το έργο σχεδιάστηκε ως μία αλληλουχία χώρων που διαμορφώνονται από τη θέα, το κλίμα και την κίνηση. Η διάσπαση της σύνθεσης σε επιμέρους όγκους — σχεδόν σαν ένα σύμπλεγμα μικρών κατοικιών — επιτρέπει μια ανθρώπινη κλίμακα που ανταποκρίνεται στη μορφολογία του εδάφους. Ορισμένοι χώροι λειτουργούν αυτόνομα, στραμμένοι προς τον Μεσσηνιακό Κόλπο, ενισχύοντας την αίσθηση ιδιωτικότητας μέσα σε ένα κοινό οικογενειακό περιβάλλον.

Η υλικότητα αποτελεί βασικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής ταυτότητας. Οι παχιοί λιθόκτιστοι τοίχοι εξασφαλίζουν θερμική μάζα και αίσθηση μονιμότητας, ενώ τα ανακτημένα βυζαντινά κεραμίδια και οι σιδηροδρομικοί στρωτήρες που χρησιμοποιούνται ως υπέρθυρα προσδίδουν υφή και ιστορική αναφορά. Τα δάπεδα από πέτρα και τα περίτεχνα βοτσαλωτά σχέδια παραπέμπουν σε παραδοσιακές τεχνικές και ενισχύουν τη συνέχεια του υλικού λεξιλογίου.

Η αγάπη της οικογένειας για τα ταξίδια και την τέχνη διαμόρφωσε τον εσωτερικό χαρακτήρα. Ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα συνδυάζονται με αρχιτεκτονικά στοιχεία που προέρχονται από μάντρες παλαιών υλικών στην Αθήνα και την Πελοπόννησο — χειροποίητες πόρτες, ανακτημένη ξυλεία και επιλεγμένα αντικείμενα που ενσωματώνουν μνήμη στον χώρο.

Η υπαίθρια ζωή αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας. Η μεγάλη πισίνα τοποθετήθηκε ώστε να αξιοποιεί τη θέα, διατηρώντας παράλληλα έναν κοινωνικό χαρακτήρα. Η υπαίθρια κουζίνα και οι χώροι καθιστικού δίπλα στην πισίνα υποστηρίζουν μακρόχρονες καλοκαιρινές συναθροίσεις στους επτά ανεξάρτητους ξενώνες.

Ο κήπος, σχεδιασμένος από την Tania Compton και παρουσιασμένος στο Gardens Illustrated, επεκτείνει την αρχιτεκτονική στο τοπίο, συνδέοντας φύτευση, πέτρα και νερό σε μια ενιαία μεσογειακή σύνθεση.